در این تحقیق سویه پروبیوتیک انتروکوکوس فاسیوم با غلظت CFU/mL  10⁸ و پری بیوتیک بتاگلوکان در غلظت های 2/0، 4/0 و 6/0 درصد به شیر میش مورد استفاده برای تهیه ماست همزده اضافه شد. نوع طرح آزمایشی تحقیق حاضر کاملا تصادفی و برای هر تیمار سه تکرار در نظر گرفته شد که در چهار زمان مشخص 1، 7، 14 و 21 روزآزمایشات شامل(pH ، اسیدیته(دورنیک)، درصد چربی، درصد سینرزیس، جستجو و شمارش لاکتوباسیلوس بولگاریکوس،  استرپتوکوکوس ترموفیلوسو انتروکوکوس فاسیوم  CFU/mL Log، وارزیابی ویژگی های حسی عطر و بو ، پذیرش کلی و بافت ) بر روی هر نمونه انجام شد. در طی دوره نگهداری میزان pH  همه تیمارها کاهش یافت و از طرفی در طی دوره نگهداری میزان اسیدیته بر حسب دورنیک همه تیمارها افزایش یافت. تمام تیمارها دارای درصد چربی یکسان بودند. جمعیت باکتری لاکتوباسیلوس بولگاریکوس Log CFU/mL در طی دوره نگهداری روند کاهشی و باکتری استرپتوکوکوس ترموفیلوس  Log CFU/mL تا روز هفتم زمان نگهداری افزایش و سپس تا انتهای مدت زمان نگهداری روند کاهشی نشان داد. تیمارهای پروبیوتیک دارای غلظت استاندارد باکتری های پروبیوتیک بیش از Log CFU/mL6 در انتهای مدت زمان نگهداری بودند. افزودن بتاگلوکان به طور چشمگیری خواص حسی ماست را کاهش داد. تیمار T2  ماست هم زده پروبیوتیک از شیر میش حاوی CFU/mL 10⁸ سویه انتروکوکوس فاسیوم و 2/0 % بتا گلوکان در اغلب ویژگی های مورد بررسی به تیمار شاهد مشابهت بیشتری داشت و به عنوان تیمار برتر شناخته شد.